ธรรมาภิบาลและการตัดสินใจ
อาริสโตเติล จัด "ประชาธิปไตย" ระบอบที่ไม่ดี เคียงข้างกับ "เผด็จการ" หรือ "ทรราช" เพราะอะไร?
บทสรุป
ประชาธิปไตยที่เรามองว่าเป็นระบอบที่ดีที่สุด กลับถูกอาริสโตเติลจัดไว้ในกลุ่มระบอบที่ไม่ดี เคียงข้างกับเผด็จการและทรราช
จุดอ่อนที่เขาเห็นคือการใช้อำนาจของเสียงส่วนใหญ่อย่างขาดการควบคุม และความเสี่ยงจากการถูกปลุกระดม
อีกข้อคือเสียงข้างมากมักตัดสินใจตามอารมณ์มากกว่าเหตุผล
ประเด็นสำคัญ
คำว่าประชาธิปไตยของเขาไม่เหมือนของเรา
เขาหมายถึงการปกครองโดยเสียงข้างมากโดยตรง ไม่มีรัฐธรรมนูญและศาลคอยถ่วง
เขาไม่ได้เชียร์เผด็จการ
ในระบบของเขามีระบอบที่ดีและไม่ดีเป็นคู่ ๆ ประชาธิปไตยเป็นรูปเสื่อมของระบอบที่ดีอีกอันหนึ่ง
ข้อวิจารณ์ยังใช้ได้กับปัจจุบัน
การปลุกระดมและการตัดสินตามอารมณ์เป็นความเสี่ยงที่ระบบสมัยใหม่ยังต้องออกแบบเพื่อรับมือ
กลไกถ่วงดุลคือคำตอบที่คิดขึ้นภายหลัง
สิ่งที่แยกประชาธิปไตยสมัยใหม่จากที่อาริสโตเติลวิจารณ์ คือชั้นที่จำกัดอำนาจเสียงข้างมาก