อินโดฯ ชนะ! Apple ยอมตั้งโรงงานผลิต iPhone ที่อินโดนีเซีย?

บทสรุป

อินโดนีเซียแบนการขาย iPhone 16 เพราะ Apple ไม่ผ่านเกณฑ์สัดส่วนการผลิตในประเทศ แล้วยังปฏิเสธข้อเสนอเงินลงทุน 1 พันล้านดอลลาร์ที่ไม่ใช่โรงงาน

จุดยืนคืออุดมการณ์การพัฒนาอุตสาหกรรมภายในประเทศ ไม่ใช่การรับเงินก้อนแล้วจบ ซึ่งต้องอาศัยวิสัยทัศน์ของผู้นำและความกล้าที่จะเสียรายได้ระยะสั้น

แบบแผนเดียวกันเคยได้ผลมาแล้วกับแร่นิกเกิล เมื่ออินโดนีเซียห้ามส่งออกแร่ดิบ จนทำให้ Tesla และ BYD ต้องเข้ามาลงทุนแปรรูปในประเทศ

บทเรียนคืออำนาจต่อรองของประเทศกำลังพัฒนามาจากสิ่งที่ตัวเองถือไว้ ไม่ว่าจะเป็นขนาดตลาดหรือทรัพยากร และมาจากความพร้อมที่จะใช้มันจริง ๆ

ประเด็นสำคัญ

1. 01

   การแบนไม่ใช่เป้าหมาย แต่เป็นเครื่องมือ

   อินโดนีเซียไม่ได้ต้องการกันสินค้าออก แต่ต้องการเปลี่ยนเงื่อนไขการเข้าตลาด

2. 02

   ปฏิเสธเงินก้อนเพื่อเอาโรงงาน

   เงินลงทุน 1 พันล้านดอลลาร์ถูกปฏิเสธ เพราะไม่ได้สร้างขีดความสามารถการผลิตในประเทศ

3. 03

   ขนาดตลาดคืออำนาจ

   ประชากรกว่า 280 ล้านคนทำให้การถูกกันออกจากตลาดมีต้นทุนสูงพอที่บริษัทจะยอมเปลี่ยนใจ

4. 04

   นิกเกิลคือกรณีตัวอย่างที่ทำสำเร็จมาก่อน

   การห้ามส่งออกแร่ดิบบังคับให้การแปรรูปเกิดขึ้นในประเทศ และดึงการลงทุนของ Tesla และ BYD ตามมา

5. 05

   ต้องมีผู้นำที่ทนแรงกดดันได้

   การต่อรองแบบนี้มีต้นทุนระยะสั้นเสมอ และล้มเหลวทันทีถ้าผู้นำถอยกลางคัน