ดร.อธิป อัศวานันท์EN

บทสรุป

ภายใต้การปกครองของเขมรแดงระหว่างปี 2518 ถึง 2522 มีประชากรเสียชีวิตกว่าสองล้านคน

สิ่งที่ทำให้ต่างจากความรุนแรงทั่วไปคือการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ปัญญาชนอย่างเป็นระบบ คนที่สวมแว่นตา พูดภาษาต่างประเทศ หรือมีมือนุ่มเพราะไม่ใช่ชาวนา ล้วนตกเป็นเป้า

ครูและอาจารย์กว่า 75% ถูกสังหาร ซึ่งเป็นความเสียหายที่ยังส่งผลต่อการพัฒนาประเทศจนถึงปัจจุบัน

ประเด็นสำคัญ

  1. เป้าหมายคือความรู้ ไม่ใช่ฝ่ายตรงข้าม

    การเล็งที่ครูและผู้มีการศึกษาเป็นการทำลายความสามารถของประเทศในระยะยาวโดยตั้งใจ

  2. เกณฑ์คัดเลือกหยาบและร้ายแรง

    แว่นตาและมือที่ไม่ด้านเป็นเกณฑ์ที่ใช้จริง ซึ่งบอกว่ากลไกนั้นไม่ต้องการหลักฐานใด

  3. ความเสียหายส่งต่อข้ามรุ่น

    ประเทศที่ไม่มีครูเหลือ ต้องใช้เวลาหลายสิบปีกว่าจะสร้างระบบการศึกษาขึ้นใหม่

  4. บริบทนี้จำเป็นต่อการเข้าใจกัมพูชาปัจจุบัน

    สภาพเศรษฐกิจและการเมืองวันนี้เชื่อมกับสี่ปีนั้นโดยตรง