ไทยรั้งท้าย STEM ในอาเซียน? เมื่อบัณฑิตวิทย์–วิศวะน้อย เศรษฐกิจไทยโตไม่ทันโลก
บทสรุป
เรามักอธิบายความต่างของการเติบโตทางเศรษฐกิจด้วยนโยบายรัฐ เศรษฐกิจโลก หรือการเมือง แต่มีตัวแปรเงียบที่แทบไม่มีใครพูดถึง
ตัวแปรนั้นคือจำนวนและคุณภาพของบัณฑิตสาย STEM ซึ่งเป็นวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี วิศวกรรม และคณิตศาสตร์
เมื่อเทียบกับเพื่อนบ้านในอาเซียน หลายประเทศเอาจริงกับ STEM มากกว่าไทยอย่างชัดเจน
วันนี้ไทยยังอยู่ได้ด้วยการท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมเดิม แต่ถ้าไม่สร้างเครื่องยนต์เศรษฐกิจใหม่จากเทคโนโลยีที่สร้างเอง อีก 10-20 ปีข้างหน้าจะตามโลกไม่ทัน
ทางเลือกที่เหลือคือยอมรับบทบาทเป็นผู้ใช้เทคโนโลยีของคนอื่นไปตลอด
ประเด็นสำคัญ
STEM เป็นตัวแปรที่มักถูกมองข้าม
เพราะผลของมันปรากฏช้าเกินกว่าวงรอบการเมืองหนึ่งสมัย
ปริมาณกับคุณภาพต้องไปด้วยกัน
จำนวนบัณฑิตอย่างเดียวไม่พอ ถ้าไม่มีคุณภาพรองรับ
เพื่อนบ้านลงทุนหนักกว่า
ช่องว่างนี้จะสะสมและเห็นผลในอีกสิบปีข้างหน้า
ท่องเที่ยวไม่ใช่เครื่องยนต์ระยะยาว
มันเลี้ยงเศรษฐกิจได้ แต่ไม่ยกระดับขีดความสามารถของประเทศ
ผู้ใช้เทคโนโลยีคือตำแหน่งที่ต่อรองไม่ได้
ถ้าไม่สร้างเอง ก็ต้องรับเงื่อนไขของผู้ที่สร้าง