ศตวรรษแห่งความอัปยศและการกลับมาของจีน
Trade War: 100 ปีแห่งความอัปยศ ที่จีนไม่มีวันลืม #จีน #อังกฤษ #ประวัติศาสตร์ #tradewar #เศรษฐกิจ
บทสรุป
ในช่วงที่ตะวันตกเข้มแข็งขึ้นจากการปฏิวัติอุตสาหกรรม จีนและอินเดียกลับอ่อนแอลง แต่ตะวันตกยังขาดดุลการค้ากับจีนอยู่ จึงเริ่มขายฝิ่นเพื่อลดการขาดดุล
ราชวงศ์ชิงออกกฎห้ามขายฝิ่น แต่แพ้สงครามฝิ่นทั้งสองครั้ง และต้องยอมให้ชาติตะวันตกนำฝิ่นเข้าไปขายได้
สยามก็ถูกอังกฤษบีบให้ทำสนธิสัญญาเบาว์ริงและเปิดให้ขายฝิ่นได้ ทั้งที่เคยห้ามมาก่อน
ประเด็นสำคัญ
สงครามฝิ่นเริ่มจากบัญชีการค้า
ต้นเหตุไม่ใช่ศาสนาหรืออุดมการณ์ แต่คือการขาดดุลที่หาทางแก้ด้วยวิธีอื่นไม่ได้
จีนเป็นฝ่ายออกกฎหมายห้ามก่อน
ฝ่ายที่บังคับให้เปิดตลาดคือฝ่ายที่ขายสิ่งเสพติด ซึ่งกลับด้านกับภาพจำเรื่องเสรีการค้า
สยามอยู่ในรูปแบบเดียวกัน
สนธิสัญญาเบาว์ริงคือเวอร์ชันที่เบากว่าของสิ่งเดียวกัน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ไทยควรอ่านเรื่องนี้เป็นเรื่องของตัวเอง
ร้อยปีแห่งความอัปยศยังเป็นตัวขับนโยบายจีน
สิ่งที่ดูเหมือนประวัติศาสตร์ไกลตัว คือกรอบที่ปักกิ่งใช้อธิบายโลกจนถึงวันนี้