ดร.อธิป อัศวานันท์EN

บทสรุป

ต้นเรื่องอยู่ในยุคล่าอาณานิคม เมื่อสยามเผชิญแรงกดดันจากฝรั่งเศสจนต้องเสียดินแดนเพื่อรักษาเอกราช

ปัญหาสำคัญเกิดจากการที่ฝ่ายไทยไม่ได้คัดค้านแผนที่ซึ่งฝรั่งเศสลากเส้นผิดพลาดมาแต่แรก

ศาลโลกใช้เหตุผลว่าการที่ไทยเงียบเฉยไม่ประท้วงนานกว่า 50 ปี ถือเป็นการยอมรับโดยปริยาย

ประเด็นสำคัญ

  1. การไม่ทักท้วงมีผลทางกฎหมาย

    ในกฎหมายระหว่างประเทศ ความเงียบเป็นการกระทำอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นบทเรียนที่แพงที่สุดของคดีนี้

  2. แผนที่มีน้ำหนักกว่าตัวสนธิสัญญา

    เมื่อทั้งสองฝ่ายใช้แผนที่นั้นมานาน ศาลถือว่าการปฏิบัติจริงสำคัญกว่าถ้อยคำเดิม

  3. ห้าสิบปีคือช่วงที่ยาวเกินจะแก้

    ยิ่งเวลาผ่านไป การอ้างว่าไม่เคยยอมรับก็ยิ่งอ่อนลง

  4. บทเรียนใช้กับข้อพิพาทที่ยังเปิดอยู่

    สิ่งที่ควรทำคือทักท้วงทันทีทุกครั้งที่มีการอ้างสิทธิ์ แม้จะดูเป็นเรื่องเล็ก