ดร.อธิป อัศวานันท์EN

บทสรุป

เสียงในหัวที่คุ้นเคยระหว่างภาวนา ไม่ว่าจะเป็นพุทโธ รู้ลม หรือหายใจเข้าออก มีชื่อเรียกที่แน่นอนในพระสูตรว่าวิตกและวิจาร

ทั้งสองอยู่ในปฐมฌานและต้องสงบระงับลงเมื่อเข้าสู่ทุติยฌาน ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฌานที่สองถูกเรียกว่าอริยตุณหีภาวะ หรือ Noble Silence

ประเด็นที่ยากที่สุดคือจะวางเสียงในหัวอย่างไรโดยไม่กด ไม่กลั้น และไม่ทำให้จิตถอย

ประเด็นสำคัญ

  1. เสียงในหัวเป็นเครื่องมือ ไม่ใช่ศัตรู

    วิตกวิจารทำหน้าที่พาจิตมาเกาะอารมณ์ ซึ่งจำเป็นในตอนต้นและเป็นภาระในตอนหลัง

  2. Noble Silence เป็นชื่อที่บอกลักษณะ

    ทุติยฌานเงียบเพราะเครื่องมือถูกวางลง ไม่ใช่เพราะถูกบังคับให้เงียบ

  3. การกดไม่ได้ผลและมักถอยหลัง

    ยิ่งพยายามหยุดคิด ยิ่งเป็นการคิดอีกชั้นหนึ่ง ซึ่งเป็นกับดักที่พบบ่อยที่สุด

  4. มีเกณฑ์สังเกตตัวเองแบบเบา ๆ

    ไม่ต้องประกาศว่าอยู่ฌานไหน แค่รู้ว่าเครื่องมือยังทำงานอยู่หรือวางลงแล้ว